गजल

लीलाराज दाहाल

बिना कसूर सभा छली भाग्नु हुन्न भाइ
कान नछामी हल्लापछि लाग्नु हुन्न भाइ !

आफूले चाहिँ के दिएँ सोच्नु पर्छ सधैं
हरेक चीज माटोसँगै माग्नु हुन्न भाइ !

धीरताको बाँधलाई त थुनिराख्नु पर्छ
बेहोसी मै आत्तिएर जाग्नु हुन्न भाइ !

आफन्त पो सधैंभरि आफ्ना रहलान्
मित्र छाडी रिपुतिर लाग्नु हुन्न भाइ !

“लीला ” गर्न सधैंभरि छुट छँदैछ त
मर्यादाको पर्खालचाहिँ नाघ्नु हुन्न भाइ !

वागमती ११, कर्मैया, सर्लाही